|
|
HAYVANLAR
İNTİHAR EDER Mİ? İntihar
olgusu ele alındığında ister istemez hayvanlarda da
davranışa rastlanıp rastlanmadığı sorusu
akla gelmektedir. Eğer hayvanlarda da intihar olayları varsa,
konu insanın düşünsel alanından çıkıp, sadece
içgüdülerden etkileniyor diyebiliriz. Bu durumda ise insanın
psikolojik yapısının ve tolumsal faktörlerin etkisiniyok
saymak gerekecektir. Eskiden
beri anlatılan hikayelerde, sahibi ölen atların geri dönmeyerek
ölmeleri; küçük sahipleri yatılı okula giden köpeklerin
yemek yememeleri; karnı acıkan pelıkan yavrularına
annelerinin, kendi kalbinden kan vererek onları beslemeleri vb.
olaylar anlatılagelmektedir. Günümüzde
birçok gazete haberinde kıyıya vurarak ölen balina sürüleri,
denize giderek boğulan geyik sürüleri gibi konular işlenmektedir.
Hatta, E. Deweye göre Norveç kır fareleri her 3.9 yılda
bir, düzenli olarak denize üşüşür ve kendilerini
yokederler. Fakat bu tür haberler veya iddialar bu olayların
nedenine hiç değinmezler. H.
Schaefer, Bir Fare İntihar Edebilir mi? adlı makalesinde
hayvanların gerçekten intihar edip edemeyeceğini araştırmış
ve bazı sonuçlar elde etmiştir. Schaefer,
deney kutusunda yaptığı gözlemlerde fareleri kullanmıştır.
Üzerinde durduğu ilk konu, bir hayvanın ölümcül ve ölümcül
olmayan ortamları ayırıp ayıramadığıdır.
Eğer bir hayvan, kendine ölüm getirecek ve getirmeyecek iki ortama
sahipse, ölüm getirenini seçmez. Bu da, iki ortamı ayırabildiğini
gösterir. Gerçekten de, ördek yavruları uçarken yanlarından
geçen yabankazına aldırış bile etmezler, oysa bir
şahin gördüklerinde hemen önlem almaya çalışırlar.
Tüm bunlar içgüdüsel davranışlardır. Oysa ölüme ilişkin
hiçbir bilgisi olmaksızın, ölümün anlamını
bilmeksizin hiçbir organizma intihar girişimde bulunmaz. Bir hayvan
ölümcül olan çevreyi sezebilmesine rağmen ölüm hakkında hiçbir
bilgisi yoktur. Ölüme bir anlam veremez. Bu, sadece insana özgü düşünsel
bir faaliyettir. Schaefer
sonuçta, insanlar tarafından gerçekleştirilen intiharın
dahi bir kapsamlı tanımı olmadığından,
hayvanlarda da böyle bir şeyin olup olamayacağı konusunda
birşey söylenemeyeceğini vurgulamaktadır. Hayvanların intihar etmesi konusunda peşin hükümler vererek gerçeği saptırmak yerine, gelecekte bu konuda daha kapsamlı araştırmaların yapılmasını dilemek daha doğru olacaktır. Şunu da belirtmelidir ki, insanlardaki intiharların açıklanması, hayvanlarda da bu konuya belirli bir açıklık kazandıracaktır.
|
|
|